DREAMS
به آرامش برس
در تاریکی بی آغاز و پایان
فکری در پس در تنها مانده بود.
پس من کجا بودم؟
حس کردم جایی به بیداری می رسم.
همه ی وجودم را در روشنی این بیداری تماشا کردم:
آیا من سایه ی گمشده ی خطایی نبودم؟
سهراب
نوشته شده توسط myself در 88/08/17 ساعت 2:56 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
یه قانون مهم!
هر کسی توانایی تغییر یک نفر را درطول زندگی اش
دارد....
حدس بزن کی؟
نوشته شده توسط myself در 88/08/17 ساعت 2:54 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
بزرگترین جنگ دنیا درون ماست
آنگاه که عقل و دل سر به شورش میگذارند
و باعث طغیان دریای روح میشوند
تا کشتی جسم را به سویی بکشانند
کشتی ام سرگردان و ملول است....
نوشته شده توسط myself در 88/08/17 ساعت 2:52 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
رها در ابدیتی بی محتوا
یا با محتوای گنگ
معلق در فضایی که امواجش زمان است
من و تو
هر لحظه به سویی پرتاب میشویم
چه بسیارند مردمانی که در این دریا غرقند
و اندکی
در تکاپو برای شناور ماندن
و همین اندک مردمانند که با تقلای خود دریا را تلاطم میبخشند
اگرچه که تنها سطح دریاست
که متأثر میشود
و هر چه به عمق رویم تاثیر کمتر است...
نوشته شده توسط myself در 88/08/17 ساعت 2:52 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
تو میدانی كه من جز با تو با هر كس كه باشم...
باز تنهاییم .....
تو میدانی كه این بغض فرو خورده به جز بر شانه های استوارت جای دیگر وا نخواهد شد ....
و میدانی كه من یك عمر چشمانم به در بودست....
دلم امروز میخواهد كه این را هم بدانی كه......
دگر تاب توانم نیست.....
ببین سردی زمستان دستانم را خجل كرده وحتی اشك هم دیگر...
تسلی بخش غمها نیست .....
بیا كه دیگر از دست خیالت هم گریزانم ....
بیا كه سخت تنهاییم...
نوشته شده توسط myself در 88/08/15 ساعت 2:55 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
سلام ميكنم ، طرف با خشم نگام ميكنه !
لبخند ميزنم ، سرم داد ميكشه !
ميگم دوستت دارم ، ميگه برو بمير بابا !
زنگ ميزنم ، ميگه چقدر زنگ ميزني ؟!
دلتنگش ميشم ، ميگه خيلي ضعيفي !
sms میزنم ، جواب نمیده !
براش هدیه میخرم، میگه این چیه خریدی ؟ بی سلیقه !
محبت میکنم ، ميگه آره خب وظيفه اته !
بهش ميگم ببين من كنارتم ، يك سيلي ناب ميزنه تو گوشم ميگه : غلطاي زيادي !
ــــ يه كم بهم بر ميخوره ! ديگه نه سلام ، نه لبخند ، نه دوستت دارم ، نه زنگ ، نه دلتنگي ، نه sms
نه هديه ، نه محبت ، نه بودن !
۲ روز بعد !
يارو مياد سلام ميكنه ! با خشم نگاش ميكنم !
لبخند ميزنه ، سرش داد ميكشم !
ميگه دوستت دارم ، ميگم برو بمير بابااااا !
زنگ ميزنه ، ميگم چقدر زنگ ميزني ؟!!
.
.
.
اين زندگي مسخره با قانون نانوشته اش همينجوري ادامه داره تا قيامت !
نوشته شده توسط myself در 88/08/08 ساعت 2:1 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
daryaro dost daram be khatere arameshi ke behem mide.
نوشته شده توسط myself در 88/08/08 ساعت 2:0 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
دستانم تشنه ي دستان توست
شانه هايت تکيه گاه خستگي هايم
با تو مي مانم
بي آنکه دغدغه هاي فردا داشته باشم
زيرا مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت
نوشته شده توسط myself در 88/08/08 ساعت 0:31 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
در زمانی که وفا قصه برف به تابستان است
صداقت
گل نایابی است
و در آیینه چشمان شقایق ها
عابر ظالم و بی عاطفه غم جاریست
به چه کس باید گفت که با تو
خوشبختترینم...
نوشته شده توسط myself در 88/08/08 ساعت 0:28 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
گفتند ستاره مرا نمي توان چيد
و آنان که باور کردند
براي چيدن ستاره
حتي دستي دراز نکردند...
اما باور کن
که من به سوي دورترين ستاره
دست و پا زدم
و هر چند دستانم تهي ماند
اما چشمانم لبريز ستاره شد
ستاره های مرا در شب چشمانت رها ساز
و
باور کن
عشق را هدفی نیست
آنچنان که به دست آید
در آغوش جای گیرد
و یا در آیینه چشمانت به تصویر نشیند
باور کن
عشق خود همه چیز است......
نوشته شده توسط myself در 88/08/08 ساعت 0:28 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
nemidionam iedafeiy chi be saram omad? khoda sedaie razo niazamo shenid? ? chi shod ke rohiam avaz shod?
vali midonam harfaie ilo jonam baes shod koli be khodam biam! be inke man mitonam va be inke khilia hastan ke montazeran beshnavan man be ie jaiy residam
khodaia emshab azat mikham komakam koni be hadafi ke daram beresam .
khoda jon behem ghovat bede,be man sabro bkhshesh ata kon ke doshmanamo tahamol konam ,badihaie dostamo bebakhsham va ona ham mano be khatere badi haiy ke kardam bebakhshan.
khodaia komakam kon to tahsilo kar movafagh besham
khodaia komakam kon dost bedarm atrafianamo vahamishe khobe hamaro bekham
khodaia sheytano az man dor kon ke in chan vaghte baese dor bodane man az to bode.
amin
dostet daram khoda jon
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 10:58 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
داغ عشق قدیم و اومدی تازه کردی
شهرخاموش دلم رو تو پر اوازه کردی
آتش این عشق کهنه دیگه خاکستری بود
اومدی وقتی تو سینه نفس آخری بود
به عشق تو زنده بودم
منو کشتی دوبارهزنده کردی
دوست داشتم دوسم داشتی
منو کشتی دوباره زنده کردی
تا تویی تنها بهانه واسه زنده بودن من
من به غیر از خوبی تو مگه حرفی میزنم
عشقت به من داد عمر دوباره
معجزه با تو فرقی نداره
تو خالق من بعد ازخدایی
در خلوت من تنها صدایی
به عشق تو زنده بودم
منو کشتی دوبارهزنده کردی
دوست داشتم دوسم داشتی
منو کشتی دوباره زنده کردی
رفته بوده که داشتیم ازخاطر من
کهنه شد اسم قشنگت میون دفترمن
من فراموش کرده بودم همه روزای خوب و
اومدی افتابی کردی تن سرد غروب و
عشقت مه من داد عمر دوباره
معجزه با تو فرقی نداره
تو خالق من بعد ازخدایی
در خلوت من تنها صدایی
به عشق تو زنده بودم
منو کشتی دوبارهزنده کردی
دوست داشتم دوسم داشتی
منو کشتی دوباره زنده کردی
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 8:28 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
چه قدرسخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و بجاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی و بهجای این که لبریز از کینه ونفرت باشه حس کنی هنوزم دوسش داری...
چه قدرسخته دلت بخواد سرت و به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له بشه...
چه قدرسخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بهش بگی...
چه قدر سخته پشتت بهشه قطره های اشک گونه هاتو خیس کنن اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری...
چه قدر سخته گل آرزوهات و تو باغ دیگری ببینی وهزار خودتو بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک ...
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 8:25 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
چه گریزیت زمن ؟
چه شتابیت به راه ؟
به چه خواهی بردن
در شبی این همه تاریک پناه؟
مرمرین پله ی آن غرفه عاج
ای دریغا که ز ما بس دور است
لحظه ها را دریاب
چشم فردا کور است
نه چراغیست در آن پایان
هرچه از دور نمایان است
شاید آن نقطه ی نورانی
چشن گرگان بیابان است
می فرو مانده به جام
سر به سجاده نهادن تا کی ؟
او در اینجاست نهان
می درخشد در می
گر به هم آویزیم
ما دو سر گشته تنها،چون موج
به پناهی که تو می جویی، خواهم رسید
اندرآن لحظه ی جاویدی اوج
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 8:19 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
با اون همه قول و قرار و پیمون
که با من غم زده داشتی رفتی
می خواستی از تنهایی دورم کنی
اما منو تنها گذاشتی رفتی
که با من غم زده داشتی رفتی
پس اون همه وعده که دادی چی شد
رفتی و وعدتو و فا نکردی
گفتی تو رو خدا به من رسونده
رفتی و شرم از خدا نکردی
برو ولی هر جا باشی ، هر جای این دنیا باشی
یه روزی پیدات می کنم ، نگاه تو چشمات میکنم
راز تو رو پیش همه می گم و رسوات می کنم
برو اما یادت باشه که با من
از روز اول تو وفا نداشتی
گفتی خدا گواهه دوستت دارم
تو گفتی اما به خدا نداشتی
اون روزا یادت نمی یاد که گفتی
اگه بری،غم واسه من می مونه
یادت می یاد گفته بودی،فقط تو
راز تو رو فقط خدا می دونه
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 8:18 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
دیدگان تو درقالب اندوه
سرد و خاموش
خفته بودند
زودتر از تو ناگفته ها را
با زبان نگه گفته بودند
از من و هر چه در من نهان بود
می رمیدی
می رهیدی
یادم آمد روزی در این راه
نا شکیبا مرا در پی خویشتن
می کشیدی
می کشیدی
آخرین بار
آخرین بار
آخرین لحظه ی تلخ دیدار
سر به سر پوچ دیدم جهان را
باد نالید و من گوش کردم
خش خش برگهای خزان را
باز خواندی
باز راندی
باز بر تخت عاجم نشاندی
باز در کام موجم کشاندی
گرچه در پرنیان غمی شوم
سالها در دلم زیستی تو
آه، هرگز ندانستم از عشق
چیستی تو
کیستی تو
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 8:11 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سال های سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام ..........
نوشته شده توسط myself در 88/08/05 ساعت 8:11 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ
فهرست اصلی
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY